DSC01445 bewerkt def 1000
DSC01445 bewerkt def 1000

Leidseplein, Amsterdam, 2024


Wat mij telkens opnieuw verwonderd is hoe mijn eigen humeur of gemoedstoestand invloed heeft op het geen ik zie en vooral wat je dus niet ziet en dus op de foto’s die ik maakt of juist niet. Ik probeer daar mij wel altijd bewust van te zijn als ik over straat loop en fotografeer. Als ik narrig ben, mijzelf ergens aan erger, en als ik daar over zit te piekeren, ben ik onbewust met mijn gedachten ergens anders dan bij de straatfotografie. Ik neem minder waar, observeer minder scherp. Een ‘leeg’ hoofd is voor mij altijd het beste. Dus ben ik in gedachte met iets anders bezig dan moet ik mijzelf even ‘herstarten’.

Dat wat wij zien wordt sterk beïnvloed hoe wij ons op dat moment voelen, ons humeur, of de zon schijnt, of je een hongergevoel hebt of juist niet. Vergelijk het maar met die fles wijn die tijdens de vakantie zo lekker smaakt. Vlak voordat je naar huis gaat besluit je nog een fles te kopen voor thuis. Wanneer je een week later die fles wijn open maakt, in de hoop weer even die heerlijke vakantie-wijn te proeven, dan smaakt deze wijn toch echt heel anders. Dan blijkt die wijn veel zuurder te zijn dan je had verwacht. Hoe kan dat nu, zul je denken. Dat zal dan wel aan die wijn liggen, denk je dan. Toch is deze wijn dezelfde als de fles die je dronk tijdens jouw vakantie. Alleen, de omstandigheden zijn nu anders. Scheen tijdens de vakantie de zon, was je ontspannen, nu je thuis bent regent het buiten en hoop je die wijn te gebruiken om weer even te ontspannen. Kortom, de omstandigheden zijn anders. En dus proef je ook iets anders. Dat wat wij ‘zien’, wordt op dezelfde wijze beïnvloed. Als je in een sombere bui bent zul je, terwijl je over straat loopt, iets anders waarnemen dan wanneer je dezelfde route loopt in een vrolijke bui.

Het ‘oog van je camera’ heeft van dit alles geen last. Mijn camera heeft geen gemoedrust, is niet gestrest of ontspannen, moe of vrolijk en heeft ook nooit honger. De camera registreert, niet meer en niet minder. Straatfotografie is leren kijken zoals het oog van de camera ‘kijkt’. Misschien is straatfotografie wel een soort ‘zen-toestand’ waarbij je zoveel mogelijk menselijke ongemakken uitgeschakeld en je alleen de verwondering toelaat van contrasten in licht en kleur.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *